حرفهای آبکی

راز آبکی بودن این حرفها،این است که گزارش مباحثه ای است با دوست خوبم عباس. م در استخر. سعی مان بر این است تا هفته ای یک بار از این ورزش نشاط آور استفاده کنیم و در ضمن دیدار تازه نماییم که این تازگی هر بار با طرح مباحثی آبکی نیز همراه است:
1- موقعیت ها، بیشتر خارج از اراده ما هستند و ما در موقعیت ها پرتاب می شویم. موقعیت ها را نمی توان با خیر و شر توصیف کرد. رابطه ها و موضع گیری ها است که وصف خیر وشر یا خوبی و بدی به موقعیت ها می دهد. اگر انسان آمده است تا در دریای موقعیت ها شناگری کند و آزموده شود، هر موقعیتی مرکبی است برای حرکت. در این موقف، چنانکه راحتی، ثروت و قدرت ابتلا و آزمایش است سختی و فقر هم مرکب سلوک است. این ها همه از خصوصیات عالم اختیار و آزادی است. عالم آزادی باید آتشی داشته باشد تا خشک و تر را با هم بسوزد و اختیار من در نسبتی که با آن برقرار می کند لباس خیر و شر به آن بپوشاند و مرا رشد دهد.
2- پسوند انسانی، فضای محاسبات را عوض می کند. عالم انسانی با سایر عوالم متفاوت است. در مقام تمثیل شاید بتوان گفت عالم انسانی میدانی برداری است. در عالم بردارها، جهت و زاویه مهم است. حاصل تفریق دو بردار که طول واحد دارند، صفر نخواهد بود و چه بسا گاهی به سبب زاویه با نقطه هدف، با کم کردن یک بردار کوچکتر از بردار بزرگتر به مقداری منفی برسیم. آن روایت از امام ع یادم آمد که کسی در بازار اناری دزدید و در مسیر به فقیر داد. امام به او رسید و رمز عمل اش را پرسید، او گفت 10 ثواب برای انفاق دارم و یک گناه برای دزدی، 9 ثواب برایم می ماند. امام به او فرمود مگر نشنیده ای که قرآن می فرماید عمل فقط از اهل تقوا پذیرفته می شود. این معیار دخالت دادن جهت (وجه الله) در عمل است. در این فضا تفریق ثواب دهگانه ای که به گناهی آلوده است منفی خواهد بود نه مثبت.